तर परवा काय झालं, आमच्या सोप्या अवघड रेसिपी या ग्रुपमध्ये एक काम अंगावर येऊन पडलं. त्या ग्रुपमध्ये सगळे सतत इतरांना कामाला लावत असतात.त्यात ऍडमिन ताई सगळ्यात पुढं ! त्यांनी आता निमित्त केलं स्वातंत्र्यदिनाचं! प्रत्येकाला भारतातलं एकेक राज्यच बहाल केलं आणि सांगितलं- "ऐश करा! या राज्यातला एक नवा आधी कधी न केलेला पदार्थ शिका आणि करा आणि खा आणि अर्थातच दाखवा!"
Friday, 23 December 2022
नुच्चिनउंडे
अनोळखीपणाची ओळख
काल ब्रेडची रेसिपी टाकली त्यावर काहीजणांनी विचारलं की बिघडला तर काय? म्हणलं पीठ,पाणी, तेल,मीठ, दूध, यीस्ट तेही सुमारे अर्धा तास उच्च तापमानात बेक झालेलं, त्यात काय बिघडणार आहे? फार तर फुगणार नाही. अशा वेळी नाव बदलायचं की झालं ! म्हणजे थोडासाच फुगला तर डेन्स ब्रेड,अजून कमी फुगला तर फ्लॅट ब्रेड,अजून कमी फुगला तर नान,अजूनच सपाट झाला तर कुलचा आणि सपाट कडक झाला तर खाकरा म्हणायचं त्याला की झालं काम !
तुम्हाला सांगते, परदेशी लोकांशी बोलताना त्यांच्यात मिसळताना आधी अशीच 'अनोळखीपणाची' भीती असायची. मग हळूहळू सगळीकडे माणसं सारखीच असतात कळायला लागल्यावर मी आता मनातल्या मनात इजाबेलचं नाव ईशा, मार्गारेट काकूंचं नाव शैलामावशी, अलीसियाचं सिया, हेन्रीकचं रामकाका असं ठेऊन देते. आणि मग मैत्री सोपी होते !!!!
ग्रीक ऑलिव्ह ब्रेड
ग्रीक ऑलिव्ह ब्रेड (Eliopsomo)
Thursday, 4 February 2021
अननस गोज्जु
Tuesday, 19 January 2021
सूप्स सूप्स सूप्स !!!
Tuesday, 25 August 2020
स्वयंपाक का करायचा?
🥘 तुम्हाला स्वयंपाक करून काय मिळतं?
लॉक डाऊन च्या काळात सुरुवातीला नवे पदार्थ करून पाहणं, फोटो दाखवणं वगैरे सुरू असताना "केवढा हा माजोर्डेपणा" असं म्हणत स्वयंपाक म्हणजे काहीतरी तुच्छ गोष्ट आणि ती करणारे अतिशय अप्पलपोटे स्वार्थी लोक असं म्हणण्याची फॅशन आली होती. तेव्हा मी माझ्यासाठी स्वयंपाक काय आहे ते लिहिण्याचा प्रयत्न केला होता. इथं स्वयंपाकावर अतिशय प्रेम करणारे लोक आहेत. म्हणून शेअर करावा वाटतोय.
सूचना (ही पोस्ट स्वयंपाकासंबंधी आहे. यात कोणतीही रेसिपी नाही. विषय आवडत नसल्यास तुमचा कंटाळ्याचा अधिकार अवश्य वापरा)
समोर ठाकलेल्या विपरीत परिस्थितीशी जुळवून घेण्याचे प्रत्येक व्यक्तीचे मार्ग वेगवेगळे असतात. सध्याच्या परिस्थितीत आजूबाजूला बघितलं तर लोक काय काय करत आहेत! इथे बेल्जियम मध्ये लोक गात आहेत, व्हायोलिन वाजवत आहेत, रोज ठराविक वेळी टाळ्या वाजवत आहेत आणि सगळ्यात जास्त लोक स्वयंपाक करत आहेत. इथेही वेगवेगळ्या रेसिपीज, फोटो व्हिडीओ, कमीत कमी जिन्नस वापरून उत्तम पदार्थ करण्याचे चॅलेंजेस यांची धूम चालू आहे. लोक आपण जास्तीत जास्त सकारात्मक कसे राहू याचा विचार करत आहेत. खूप मोठा अंधारा बोगदा सगळ्या जगाला पोटात घेऊन बसलाय. हे कधी संपेल याचं निश्चित उत्तर कोणाकडेही नाही ही त्यातली सर्वात जास्त त्रास देणारी गोष्ट आहे.
जेव्हा समोर फक्त अनिश्चितता असते, परिस्थिती बदलण्यासाठीची एकही गोष्ट माझ्या हातात नसते, मनात विचारांच्या अस्वस्थ वावटळी फिरत असतात, सगळं जग उलथापालथ होऊन अस्थिर झालंय असं वाटत असतं, हे सगळं बघत मुकाट्याने सहन करत निष्क्रीय बसणं अगदी अशक्य वाटत असतं तेव्हा मी माझी एक खास वही (होय वहीच!) घेऊन स्वयंपाकघरात पाऊल ठेवते.
मी करू शकेन अशा असंख्य शक्यता त्या वहीतुन आणि स्वयंपाक घरातल्या भाज्या,धान्य,मसाले यातून डोकावत माझ्याकडे बघत असतात.
मग सुरू होतं माझं रिलॅक्सेशन ! पदार्थ ठरतो. उदाहरणार्थ सांबार. ही रेसिपी मी ज्या अन्नपूर्णेकडून शिकले तिची आठवण येते. रेसिपी शिकतानाच्या गप्पा सगळ्या आठवत नसल्या तरी तेव्हा आम्ही दोघी किती आनंदात होतो ते आठवतं. तिच्या हातचं अप्रतिम चवीचं ताज्या मसाल्याचं सांबार जिभेला आठवतं आणि आत्ता काय करायचं आहे हे उद्दिष्ट नक्की होतं.
मग ताज्या सांबार मसाल्यासाठी लागणारे खडे मसाले,डाळी, ताटात योग्य प्रमाणात मोजून काढले जातात. भाज्या धुवून निवडून चिरून ताटात सज्ज होतात. एकीकडे वरणभाताचा कुकर लागतो. मैत्रिणीच्या दक्षिण भारतीय उच्चारातल्या सूचना वहीतून ऐकू येऊ लागतात ! ' कोकनट को तोsडा छोटा काटके फिर गरम करना ! चना धाल रेड्ड ओनी! ईंsग तोडा ज्यादा ! अय्यो टाईमरिंड तो मस्ट् !!! स्लोव गॅस पर रोस्ट करके सब मिलाके ग्रैंडिट्ट (चाल -माईंडीट्ट) !!! कुकरची शिट्टी तंद्री तोडते. पण मसाले भाजून वाटून झाले असतात. कुकर उघडून वाफ तोंडावर आली की डाळ अगदी मऊ छान शिजल्याचं कळतं. हळद हिंग घालून घोटताना लय साधली जाते. आठवणीने लेकीचा साधं वरण गोळा बाजूला काढला जातो ! भांड्यात किंचित तेलावर क्रमाने भाज्या घातल्या जातात. प्रत्येक भाजी परतायचा,शिजायचा वेळ ठरलेला असतो, तो दिला जातो. मग डाळ ओतून हवं तेवढं पातळ मिश्रण खळखळून उकळू लागतं. त्यात मघाशी वाटलेला मसाल्याचा गोळा एकजीव होतो. मीठ अंदाजे घातलं जातं. चिंच कोळून घातली की मग जादू सुरू होते. घरादारात सांबार सांबार असा कल्लोळ दरवळू लागतो. आता खोबऱ्याच्या तेलाची कढीलिंब मिरच्या मोहरी तडतडत असलेली फोडणी ओतली की मला माझ्या एवढ्या खटाटोपाचं फळ मिळणार असतं!!
हे सगळं करताना डोकं तरतरीत झालेलं असतं. सांबार करताना एकानंतर एक करत गेलेल्या कृतींनी काही वेळ तरी मन प्रोसेस ओरिएंटेड होऊन विचारांचा गुंता पण बराच सरळ झालेला असतो. चिंता करताना निष्क्रिय असलेले डोळे,नाक,कान, जीभ आपापलं काम करायला मिळाल्याने सुखी झालेली असतात. अगदी काहीच नसणाऱ्या, एकेकट्या निरर्थक असणाऱ्या गोष्टींचा मेळ जमवून एक चवदार गोष्ट मी तयार केली म्हणजेच माझा कशावर तरी कंट्रोल आहे याचं समाधान जीव शांत करत असतं. घरातल्या मंडळींना हे नक्की आवडेल याची पावती आधीच मिळायला लागलेली असते. त्यातून जो आत्मविश्वास वाढतो तो वेगळाच !ही सगळी प्रोसेस होताना माझा खायला उठलेला रिकामा वेळ काहीतरी चांगल्या कारणासाठी वापरला गेलेला असतो ! जुन्या रम्य आठवणी सुखावून जातात. एखादा पदार्थ कोणाकडून तरी प्रत्यक्षात शिकणं हे फक्त पदार्थ शिकणं नसतंच मुळी. ते असतं एक चांगली आठवण विणून ठेवणं! याचा प्रत्यय पुन्हा आलेला असतो.
ताट वाढून घेतल्यावर क्षणभर त्या भरल्या ताटाकडे बघताना कृतज्ञता वाटून जाते. माहेर, सासर, आप्त यांच्याकडून अन्नपूर्णेचा वारसा हातात उतरल्या बद्दल , ताट भरलेलं असल्याबद्दल !
शेवटी एक मात्र आवर्जून सांगते, स्वयंपाक करणं ही जिभेचे चोचले पुरवणे एवढं एकमेव साध्य असलेली गोष्ट नक्कीच नाही. तो मनाचा व्यायाम आहे. ज्याला तो आवडतो त्याच्यासाठी पोषण करणारा, शक्ती देणारा! ज्याला आवडत नाही त्याच्यासाठी शिक्षा ! काही लोकांसाठी दात घासणे,आंघोळ,ऑफिस यासारखी न्यूट्रल गोष्ट! तर स्वयंपाक आवडणाऱ्या माझ्या मित्र मैत्रिणींनो, तुमची स्वयंपाक करण्यामागची प्रेरणा कोणती?
Monday, 10 August 2020
याचाएजेवोन
मलाही खूपदा असं वाटतं. गुलाबजाम असो की शेफ , राटाटुई असो की पास्ता... सगळं कसं साजरं दिसत असतं आणि ते आत्ता मला करायचंय असं वाटत असतं!
सध्या कोरियन वेबसिरीजच्या प्रेमात आहे. त्यात लोक जितकं खातात किंवा खाताना दाखवतात ते बघून फक्त भूक लागते ! आणि स्वयंपाक करताना जे दाखवतात ते बघून हळहळ !!! काय ते खेकडे,काय ते मासे,काय ते मांस आणि काय ती अंडी !!! किमची,नूडल्स, पॅनकेक्स,सूप्स, डंपलिंग्ज आणि अप्रतिम फळं !!!आपल्याला त्यातल्या फक्त भाज्या आणि फळंच खाऊन माहीत असतात. पण ते बघून बघून करायची खुमखुमी येते ती कुठं जिरवायची????
तर काल मी कोरियन सिरीज बघते म्हणून युट्यूबने मला आपोआप कोरियन रेसिपी शो दाखवायला सुरूवात केली! त्यात Maangchi नावाची एक सुबक ठेंगणी अपरनाकी मीनाक्षी चक्क शाकाहारी कोरियन पदार्थ शिकवत होती !!!!! म्हणजे मी कोरियन बघत असून शाकाहारी आहे हे ही युट्यूबला समजलं होतं 🙄
मग आपोआप डोळे बारीक करून ओठांचा चंबू करून बघत गेले बघत गेले बघत गेले....
काय ते भाज्या चिरणं, काय ते भांड्यांवरचं प्रेम दाखवणं, काय ते प्रेमानं,चांगलं चुंगलं खावं म्हणजे अंगी लागतं असं मागे लागणं, काय ते वस्तू वाया जाऊ नये म्हणून आटापिटा करणं, काय ते चव घेऊन दाखवणं अहाहा!!! ही खरं तर स पे मध्ये जन्मायची चुकून कोरियन झाली असं वाटलं बघा!
तर तिनं सहज गप्पा मारता मारता चक्क थालिपीठ लावलं की हो !
म्हणजे आधी लीक, कुर्जेट, रताळी,कोबी अशा भाज्या,मिर्चीकांदे छान उभे काडेपेटीतल्या काड्यांसारखे भरारा चिरून घेतले. त्यात मीठ आणि दोनच चमचे मैदा घातला आणि कपभर पाणी घातलं. मग पॅन मध्ये जरा जास्त तेल घालून हे मिश्रण थापलं आणि खरपूस कुरकुरीत भाजून घेतलं ! झालं की तयार!
सोबत काय तर सोया सॉस,व्हीनिगर, साखर आणि चमचाभर लाल तिखट एकत्र केलं,त्यात मीठ घालून फेटून घेतलं की झालं!
एवढं सोपं प्रकरण दिसायला एवढं भारी होतं की रात्रीचे 11 वाजले होते म्हणून करून खायला लाजले !
आज सोडते व्हय !
लीक,पिवळा कुरजेट, गाजर,मिर्ची, थोडे मश्रूम चिरून त्यात बाईंडिंग होईल एवढंच तांदळाचं पीठ घातलं आणि कमी तेलावर मंद आचेवर खरपूस भाजलं. याचं नाव Yachaejeon असं आहे म्हणे.
याचाएजेवोन सोबत परतलेला टोफू आणि स्वीट चिली सॉस!
हं, हे बघा !
आता इतर देशीय स्वयंपाकात मला कोरियन पण करता येतं असं मिरवायला मोकळी 😊
तुम्हाला कोणत्या सिनेमात किंवा मालिकेत बघून काय खावं वाटलं ते कमेंट्स मध्ये सांगा बरं का!!
Friday, 5 June 2020
आईसफ्रुट
तर आज आईसफ्रुट केलंच ! कसं ते सांगते. हे घरातल्या मुलांना करायला सांगा अजूनच गोड होईल 🙂
असतील त्या फळांचे तुकडे घेऊन ते साच्यात भरायचे. त्यांना एकत्र बांधायला आवडीनुसार सरबत.
ते या फोडींवर हळुहळू ओतायचं. साच्यात बुडबुडे रहायला नकोत. आणि मग फ्रीजरमध्ये ठेवून द्यायचं. पूर्ण गोठायला 4 तास लागले. बाहेर काढलं की साचा अर्धा मिनिट पाण्यात बुडवून ठेवायचा. मग हलक्या हाताने हे आईसफ्रुट बाहेर काढायचे. मस्त फोटो काढून खायला घ्यायचे.
यात असंख्य चवी करता येतील. साखर घाला किंवा नका घालू. कोणतंही फॅट म्हणजे क्रीम दूध वगैरे घालायची गरज नाही. फळं ताजी असतील तर उत्तम. फ्रोजनही वापरता येतील.मुलांना विशेष आवडतील कारण त्यांच्या आईस्क्रीमच्याही ठराविक ब्रँड च्या आवडीनिवडी अजून गोठलेल्या नसतात !
या फोटोत दिसत आहेत त्यात पिवळ्या किवी,द्राक्षं, स्ट्रॉबेरी,केळी वापरले आहेत.लिंबू सरबत काळं मीठ घालून बेस म्हणून घातलं आहे.
बेस आणि फळं
कोकम सरबत आणि सफरचंद,टरबूज
नारळपाणी केळीचे नारळाचे काप टरबूज
बिनादुधाचा चहा लिंबाच्या चकत्या घालून
डाळिंबाचा रस पपई सफरचंद
संत्र्याचा रस,द्राक्षं, डाळिंब
द्राक्षं रस संत्री मोसंबी स्ट्रॉबेरी
लिंबू पाणी किंचित हिरवी मिरची घालून पेरूच्या फोडी
आवळा सरबत केळी पुदिना
लिंबू सरबत दालचिनी मिरी आणि सफरचंद काप
लिंबू रस अननस द्राक्षं करवंदे
नारळपाणी आंबा केळी शहाळ्याची मलई करवंद
पाणीपुरीचे पाणी त्यात अननस घालून
चिंच गूळ एकदम पातळ पाणी करून त्यात कैरी तिखट मीठ
उसाचा रस सफरचंद लिची
जांभूळ, करवंदे, चेरी,लिची, जाम,ताडगोळे,फणस हे विसरले होते !
दही बेस म्हणून वापरून पण हे सगळे कॉम्बिनेशन्स करता येतील.
दालचिनी, आलं,मध,वेलची,केशर,बडीशेप असे फ्लेवर्स पण वापरता येतील.
मी या उन्हाळ्यात बाहेरचं आईस्क्रीम न खाता हे प्रयोग करणार आहे ! तुम्ही काय काय करताय ते कमेंट्समध्ये नक्की सांगा. ते ही करून बघेन. आणि इथे दाखवेनही 🙂

पिठलं भात
जोंधळ्याची भाजणी, गव्हाच्या भरड्याची खिचडी,बिनतेलाची फोडणी, केवड्याच्या कणसाची भाजी,ऊसाच्या रसाची दशमी,वेसवार, उकडपिंडी असे वाचतानाच 'अहाहा!' करायला लावणारे मोजकेच पदार्थ यात आहेत.
यात सीतेचे पोहे या नावाचं पोह्यांवर लिहिलेलं एक प्रकरण तर त्यातल्या गोष्टींमुळे खूपच खुमासदार झालं आहे!
तर आत्ता हे सगळं सांगायचं कारण असं. सध्या विरंगुळा म्हणून स्वयंपाक करणारे खूप लोक आजूबाजूला आहेत. तऱ्हेतऱ्हेचे फोटो,रेसिपी यांचा पूर आला आहे. त्यात उत्तर भारतीय आणि दक्षिण भारतीय पदार्थांच्या लाटा महाकाय आहेत!
भारंभार मसाले,भाज्या,तेल तूप साखर मैदा यांच्या लाटा आदळत असताना वाचूनच जीव थकून जातोय! या सगळ्या गोंधळात दुर्गाबाईंच्या मराठमोळ्या जुन्या अतिशय साध्या पाककृती मनाला केव्हढी तरी शांतता देतात.परवा एका ग्रुपवर पिठलं भाताची चर्चा चालली होती त्यात खमंग मधली ही रेसिपी आठवली. घरातच असलेले मोजके जिन्नस वापरून एकाच भांड्यात होणारी ही पोटभरीची रेसिपी !
काही मैत्रिणींना त्याचे स्टेप बाय स्टेप फोटो हवे होते म्हणून जरा निगुतीने केलंय हे!
यात विशेष मसाले वा भाज्या नाहीत. करायला फार काही कौशल्य काहीच लागत नाही त्यामुळे सरळ पायऱ्या लिहिते.
भातावरचं पिठलं :
१) दोन वाट्या भात पातेल्यात शिजत घातला. त्यात मीठ आणि चमचाभर तेल घातलं.
२) अर्धी वाटी बेसन त्यात दोन मोठे चमचे दही , अर्धा चमचा हळद,एक चमचा तिखट, हिंग मीठ घालून फेटून घेतलं. हे भज्यांचे पीठ करतो तसं सरबरीत करून घ्यायचं. त्यात चमचाभर कसुरी मेथी घातली. ( या पायरीवर तुम्ही अनेक प्रयोग करू शकता. दही न घेता दूध किंवा पाणी , कोथिंबीर मिर्ची चा गोळा, परतलेला कांदा, इ)
३) भात शिजत आला की हे मिश्रण त्यात ओतून चांगलं मिसळायचं.(मी एरवी मिसळण्याचेही कष्ट घेत नाही! हॉट प्लेट बराच वेळ गरम राहते त्यात वरच्यावर छान शिजतं)
४) बेसन शिजल्याचा वास येतो. पिठाचा पोत बदलतो. मग वरून हवी तेवढ्या तेलाची,लसणाची वा हिंगाची फोडणी.झाला तयार पिठलं भात.
खमंग मध्ये आधी बेसन भाजून घ्यायला सांगितलं आहे पण मी भाजून घेतलं नाही. चव चांगली आली. कदाचित भाजून घेतलं तर जास्त खमंग होईल.
हा कमी कष्टात,कमी जिन्नस वापरून, कमी वेळात होणारा पदार्थ नक्की करून बघा! विशेष म्हणजे हे केल्यावर स्वयंपाकाचं एकच भांडं तुम्हाला घासावं लागणार आहे 😁






























